پنهان شدن جاده های نا ایمن کردستان زیر سایه افتتاح پروژه های چند متری!
یادداشت تحلیلی /کویستان عبدالحکیمی مدیر مسئول✍️…..
به گزارش کویستان نیوز؛ سفر خانم فرزانه صادق، وزیر راه وشهرسازی به استان کردستان، در روز پنجشنبه مورخ ۲۲ آبان، در حالی صورت گرفت که افکار عمومی در این استان بعد از سفر جناب دکتر پزشکیان رئیس جمهور کشورمان به این استان در مدت یک سال و نیم از دوران ریاست جمهوری ایشان، در انتظار تغییراتی ملموس در رویکردهای توسعهای و مدیریتی این استان بودند،اما در این زمان کردستان نه تنها هیچ تغییری پیدا نکرده، بلکه روز به روز وضعیت اقتصادی آن رو به زوال رفته و سفر خود آقای رئیس جمهور نیز به این استان، یک هفته قبل از سفر خانم صادق، وزیر راه وشهرسازی، هیچ آب وتابی نداشت.
با وجود اطلاعرسانی گسترده درباره اهداف این سفر، بخش قابل توجهی از جامعه محلی نسبت به کارآمدی آن تردید داشتند. بسیاری از شهروندان معتقدند که برنامههای از پیشچیدهشده، دیدارهای محدود با گروههای انتخابشده، و عبور سریع، امکان مشاهده واقعیتهای زیسته مردم را به حداقل رسانده بود.
در گفتوگوهای مردمی که پس از سفر خانم وزیر منعکس شد، این نکته بارها تکرار شد که مشکل کردستان با بازدید چند ساعته و وعدههای تکراری حل نخواهد شد و هنوز میان بیان مشکلات در سطح جامعه و شنیده شدن آنها در سطوح تصمیمگیری، فاصله های بسیاری وجود دارد.
سفر خانم فرزانه صادق، وزیر راه وشهرسازی در شرایطی انجام شد که مطالبهگری بحق شهروندان کردستانی وارد مرحله ی انتقادی شده بود نه صرفا یک درخواست! مردم امروز تنها انتظار افتتاح یک پروژه چند متری و یا یک طرح را ندارند؛ بلکه خواهان ایجاد تحول ساختاری در مدیریت منطقه، جذب سرمایهگذاری پایدار، تقویت زیرساختهای صنعتی و گردشگری کردستان با توجه به پتانسیل های غنی آن و رفع نگاه یکجانبهای هستند که سالها بر توسعه این استان سایه فقر ومظلومیت افکنده است.
با این حال، بخشی از جامعه نیز بر این باور است که نقش حضور یک مقام ارشد در استان میتواند فرصت تازهای برای بازتاب مشکلات واقعی و ارائه پیشنهادهای محلی ایجاد کند. اگرچه بیاعتمادی عمومی حاصل سالها وعده و وعیدهای بینتیجه است، اما با توجه به شرایط مثبت و منابع غنی در کردستان همچنان امکان شکلگیری رویکردهای نو وجود دارد.
آنچه امروز بیش از هر چیزی که در کردستان وجود دارد، شکاف میان انتقادات و انتظارات چندین ساله مردم و نتایج ملموس چنین سفرهایست که معیار سنجش موفقیت سفر خانم وزیر، نه در پوشش رسانهای و جلسات رسمی، بلکه در تغییراتیست که باید در ماهها و سالهای آینده در حوزه اشتغال، خدمات عمومی، زیرساختها، کیفیت زندگی مردم علی الخصوص،وضعیت جاده های مرگبار کردستان مشاهده شود.
متاسفانه بیشتر آنچه که در سفر یک روزه خانم صادق در کردستان رخ داد، افتتاح پروژه های چند متری بود تا پروژه های عمرانی از قبیل؛ مشکلات مسکن و رسیدگی به جاده هایی که سالیانه جان صدها نفر را به دلیل نا ایمن بودن می گیرند.
در جمعبندی میتوان گفت سفر وزیر به کردستان، اگرچه از نظر سیاسی و اداری اهمیت دارد، اما در آزمون اجتماعی واقتصادی، هنوز به مرحله اثبات نرسیده است!
مردم این استان انتظار داشتند که این سفرها آغازگر فصل تازهای در مدیریت توسعهای باشد؛ فصلی که در آن، گفتوگو جایگزین شعار، و اقدام جایگزین وعده شود. تحقق این انتظار، معیار اصلی داوری جامعه نسبت به این سفر و سفرهای بعدی خواهد بود.
سالهاست که سرمایه گذارانی که با هدف توسعه صنعتی وایجاد اشتغال وارد میشوند، ناخوادگاه با امواجی از چالشهای بروکراسی بی رحم و گیج کننده اداری مواجه می شوند که بیشتر آنها به ناچار در نیمه را دست از امید آفرینی و سرمایه گذاری برداشته واز اهداف خود پشیمان می شوند.
کردستان، با وجود ظرفیتهای گسترده اقتصادی، فرهنگی و انسانی، سالهاست درگیر چالشهایی نظیر نرخ بالای بیکاری، کندی پروژههای زیرساختی، ضعف در توسعه صنعتی، و احساس محرومیت و بیتوجهی مزمن است. از این رو، چنین سفرهایی دستکم در نگاه مردم، تنها زمانی ارزش واقعی پیدا میکند که فراتر از چارچوب تشریفاتی و اداری، به بازنگری جدی در سیاستهای کلان و تصمیمات اجرایی منجر شود.
یادداشت تحلیلی / کویستان عبدالحکیمی